Nie trzeba być zawodowym śpiewakiem. Nie trzeba kończyć akademii muzycznej ani biegle czytać nut. Trzeba natomiast lubić śpiew, być gotowym do wspólnej pracy i mieć ochotę stać się częścią czegoś większego niż zwykły koncert.
W październiku do Krakowa powraca Projekt Rossini, międzynarodowe przedsięwzięcie rozwijane przez Śpiewanie bez Granic / Sang over grenser / Singing Without Borders. Tym razem jako ROSSINI 2.0.
W dniach 16–18 października 2026 roku do Małopolski mają przyjechać śpiewacy, chórzyści i miłośnicy muzyki z różnych środowisk i krajów, aby wspólnie przygotować jedno z najbardziej niezwykłych dzieł późnego okresu twórczości Gioachina Rossiniego – „Petite Messe solennelle”.
Główna część chóralna i koncertowa przypada na 17 i 18 października, natomiast 16 października przewidziany jest jako dzień organizacyjny i prób projektowych.
To nie będzie jednak chór, do którego można wejść dopiero po latach kształcenia.
Organizatorzy otwierają projekt także dla amatorów.
Rossini 2.0 – profesjonalna muzyka, ale drzwi otwarte dla amatorów
Najciekawsze w formule tego przedsięwzięcia jest połączenie dwóch światów.
Z jednej strony na scenie pojawią się zawodowi soliści, doświadczeni pedagodzy, dyrygent, pianiści i artyści od lat związani z muzyką klasyczną.
Z drugiej strony do chóru projektowego może zgłosić się również ktoś, kto śpiewa amatorsko.
Organizatorzy zapraszają:
- pojedynczych chórzystów,
- całe chóry i zespoły,
- osoby mające doświadczenie w śpiewaniu zespołowym,
- osoby, które kiedyś śpiewały i chciałyby do tego wrócić,
- amatorów,
- ludzi, którzy kochają muzykę i chcą spróbować swoich sił w dużym projekcie chóralnym.
Nie jest wymagane profesjonalne wykształcenie muzyczne.
Nie trzeba również biegle czytać nut.
Uczestnicy mają otrzymać materiały pomocnicze umożliwiające przygotowanie swojej partii przed spotkaniem w Krakowie.
To bardzo dobrze wpisuje się w filozofię całego Singing Without Borders. Oficjalna strona projektu określa jego misję jako łączenie śpiewaków-amatorów z profesjonalnymi artystami operowymi oraz tworzenie przestrzeni, w której muzyka przekracza bariery narodowości, języka czy pochodzenia. Projekt rozwijany jest jako współpraca polsko-norweska i działa od 2017 roku.
Zapisy do chóru projektowego
Formularz w języku polskim:
https://forms.gle/bZyF9YxiHsUp3Zgt6
Registration form in English:
https://forms.gle/7iNWrr6feFRNMk7aA
Kontakt:
+47 458 10 418
Dlaczego właśnie „Petite Messe solennelle”?
Wybór dzieła Rossiniego nie jest przypadkowy.
Gioachino Rossini kojarzony jest przede wszystkim z operą i takimi dziełami jak „Cyrulik sewilski”, „Wilhelm Tell” czy „Kopciuszek”. Tymczasem „Petite Messe solennelle” powstała w 1863 roku, wiele lat po tym, jak kompozytor praktycznie wycofał się z regularnego tworzenia oper.
To jedno z jego najważniejszych późnych dzieł.
Oryginalna wersja została napisana na solistów, chór, dwa fortepiany i fisharmonię. Fondazione Rossini, która przechowuje rękopis kompozytora, określa utwór jako swego rodzaju duchowy testament Rossiniego.
Utwór powstał dla kameralnego składu, a po raz pierwszy wykonano go w Paryżu w 1864 roku. Dzisiejsze wydania partytury przewidują partie solowe SATB, chór mieszany, dwa fortepiany i harmonium, a wykonanie trwa około 79 minut.
I właśnie to nietypowe zestawienie jest jednym z powodów, dla których „Petite Messe solennelle” brzmi tak charakterystycznie.
Nie jest to monumentalna msza oparta na ogromnej orkiestrze.
Znacznie większy ciężar spoczywa tutaj na głosach, relacji chóru z solistami oraz brzmieniu instrumentów klawiszowych.
Dla chóru oznacza to jedno: nie da się schować za potężną orkiestrą.
Głos naprawdę ma znaczenie.
„Mała msza”, która wcale nie jest mała
Sam tytuł jest trochę przewrotny.
„Petite Messe solennelle” oznacza dosłownie „Małą mszę uroczystą”, ale pod względem muzycznym nie mamy do czynienia z małym, prostym utworem.
Rossini buduje kompozycję z kolejnych części tekstu liturgicznego, wśród których znajdują się między innymi Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus i Agnus Dei, a także instrumentalne Prélude religieux i „O salutaris hostia”.
Jest tu muzyka sakralna, kontrapunkt, operowa melodyjność, dramatyzm i elementy charakterystycznego rossiniowskiego języka muzycznego.
I właśnie dlatego wykonanie tego dzieła przez projektowy chór złożony z ludzi o różnym doświadczeniu jest ambitnym przedsięwzięciem.
Uczestnik nie zapisuje się tylko na spotkanie czy pojedynczą próbę.
Staje się częścią wykonania kompletnego dużego dzieła.
To już druga odsłona projektu
Nazwa ROSSINI 2.0 ma swoje uzasadnienie.
Pierwsza tegoroczna odsłona Projektu Rossini odbyła się w Krakowie w kwietniu 2026 roku.
Wówczas również przygotowywano „Petite Messe solennelle”. W projekcie uczestniczył chór projektowy oraz Chór Dominanta Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, profesjonalni soliści, pianistka i fisharmonista, a koncerty odbyły się między innymi w Tyńcu i w Bazylice św. Franciszka w Krakowie. Informację o kwietniowym koncercie publikowało również Opactwo Benedyktynów w Tyńcu.
Październikowy Rossini 2.0 nie jest więc eksperymentem rozpoczynanym od zera.
To rozwinięcie formuły, która została już wcześniej sprawdzona.
W pierwszej edycji również podkreślano, że chór projektowy ma łączyć osoby w różnym wieku i o różnym doświadczeniu, od pasjonatów po bardziej doświadczonych chórzystów.
Trzy koncerty w Małopolsce
Z przekazanego przez organizatorów programu wynika, że finałem październikowej pracy mają być trzy wykonania „Petite Messe solennelle”.
17 października – Kraków-Bieńczyce
godz. 19.00
Kościół Matki Bożej Królowej Polski – Arka Pana
ul. Obrońców Krzyża 1
31-831 Kraków
To miejsce samo w sobie ma ogromne znaczenie historyczne.
Arka Pana była pierwszym kościołem wybudowanym na terenie Nowej Huty po wieloletnich staraniach mieszkańców o możliwość powstania świątyni. W walkę o jej budowę angażował się kardynał Karol Wojtyła. To on rozpoczął budowę i 15 maja 1977 roku konsekrował świątynię.
Koncert dużego międzynarodowego zespołu właśnie w takim miejscu nadaje projektowi dodatkowy wymiar.
18 października – Wola Filipowska
godz. 11.45
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego
ul. ks. M. Mądrzyka 30
32-065 Wola Filipowska
Wola Filipowska znajduje się w gminie Krzeszowice, niedaleko Krakowa. Dane parafii i adres kościoła potwierdzają również źródła kościelne.
To będzie drugi koncert projektu i jednocześnie okazja do wyjścia z przedsięwzięciem poza ścisłe centrum Krakowa.
Wielki finał w Bazylice Franciszkanów
18 października – godz. 20.00
Bazylika św. Franciszka z Asyżu
pl. Wszystkich Świętych 5
31-004 Kraków
To jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc sakralnych Krakowa.
Bazylika Franciszkanów znajduje się w samym sercu miasta, przy placu Wszystkich Świętych. Franciszkanie są obecni w Krakowie od 1237 roku, a rok 2026 jest dla wspólnoty szczególny również ze względu na obchody 800-lecia śmierci św. Franciszka.
W tym miejscu odbędzie się wieczorny finał Rossini 2.0.
Zgodnie z materiałami organizatora wstęp na koncerty ma być wolny.
Kto wystąpi?
W przekazanym programie Rossini 2.0 znajduje się rozbudowana obsada solistyczna.
Soliści:
Karina Skrzeszewska – sopran
Ewa Banasiak – sopran
Jadwiga Postrożna – mezzosopran
Julia Fercho – mezzosopran
Krzysztof Aureliusz Łuczyński – tenor
Jostein Fahre – tenor
Marcin Wolak – bas-baryton
Jacek Ozimkowski – bas-baryton
Do tego oczywiście dochodzi najważniejszy z punktu widzenia całej idei projektu element:
MIĘDZYNARODOWY CHÓR PROJEKTOWY
Partie instrumentalne mają wykonać:
Katarzyna Starzycka – fortepian
Tomasz Soczek – fisharmonia
Całość poprowadzi:
Małgorzata Langer-Król – dyrygent
To zestawienie dobrze pokazuje, czym w założeniu ma być Rossini 2.0.
Nie wydarzeniem „dla amatorów” w znaczeniu obniżenia poziomu artystycznego.
Przeciwnie.
Ideą jest stworzenie profesjonalnie przygotowanego przedsięwzięcia, do którego amator zostaje zaproszony jako pełnoprawny uczestnik, pracujący razem z bardziej doświadczonymi chórzystami i zawodowymi muzykami.
Polska i Norwegia spotykają się poprzez muzykę
Projekt ma także wyraźny wymiar polsko-norweski.
Singing Without Borders działa jako współpraca dwóch organizacji:
Polsk-Norsk Norsk-Polsk Kulturforening SAMHOLD w Norwegii
oraz
Stowarzyszenia Scena Kultury Wokalnej Śpiewanie Bez Granic w Polsce.
Według oficjalnych informacji inicjatywa działa od 2017 roku. W tym czasie organizatorzy przeprowadzili ponad sto koncertów, warsztaty, międzynarodowe festiwale, konkursy wokalne oraz kolejne przedsięwzięcia integrujące amatorów i profesjonalistów.
Polskie stowarzyszenie jest zarejestrowane jako organizacja pożytku publicznego pod numerem KRS 0000777258.
Rossini 2.0 jest więc częścią większej działalności, a nie samodzielnym, jednorazowym koncertem.
Krzysztof Aureliusz Łuczyński – muzyczny pomost między Polską a Norwegią
Jedną z najważniejszych postaci stojących za przedsięwzięciem jest Krzysztof Aureliusz Łuczyński, tenor, pedagog śpiewu i dyrygent od wielu lat związany z Norwegią.
Przez ponad dwie dekady występował w Den Norske Opera & Ballett w Oslo, a równocześnie rozwijał projekty służące popularyzacji śpiewu i budowaniu kontaktów między muzykami zawodowymi i amatorami.
Właśnie ta filozofia widoczna jest także w Rossini 2.0.
Profesjonalny tenor nie stoi wyłącznie na scenie przed publicznością.
Pracuje również z ludźmi, którzy być może nigdy wcześniej nie mieli okazji uczestniczyć w projekcie tej skali.
Nie potrafisz perfekcyjnie czytać nut? Organizatorzy mówią: przyjedź
W przypadku klasycznej muzyki chóralnej bardzo często pierwszą barierą jest strach.
„Nie znam nut.”
„Za mało umiem.”
„Nie jestem zawodowcem.”
„Pozostali będą lepsi.”
Tutaj założenie jest inne.
Oczywiście „Petite Messe solennelle” jest poważnym dziełem i wymaga przygotowania. Nikt nie twierdzi, że w ciągu kilku godzin można nauczyć się całej partytury od początku.
Dlatego uczestnicy otrzymują wcześniej materiały pozwalające przygotować swoją partię.
Ale brak zawodowego wykształcenia nie zamyka drzwi.
I być może właśnie to jest największą wartością podobnych inicjatyw.
Człowiek może nie tylko kupić bilet i obserwować kulturę z widowni.
Może wejść do środka.
Stanąć obok innych.
Otworzyć partyturę.
Usłyszeć fortepian i fisharmonię.
A potem razem z dziesiątkami innych głosów wykonać Rossiniego.
Dla Polonii również może to być coś więcej niż koncert
Projekt ma jeszcze jeden wymiar szczególnie interesujący z perspektywy Polaków mieszkających poza granicami kraju.
W Norwegii Polonia często buduje wspólnotę wokół języka, wydarzeń społecznych, szkół polonijnych czy świąt narodowych.
Tutaj punktem spotkania jest kultura wysoka i wspólne tworzenie muzyki.
Nie przyjeżdżasz tylko zobaczyć występu.
Przyjeżdżasz do Polski, spotykasz ludzi z różnych miejsc i przez kilka dni pracujesz z nimi nad jednym dziełem.
To zupełnie inny rodzaj integracji.
Nie chodzi o pochodzenie jako warunek uczestnictwa.
Przeciwnie – celem jest właśnie wyjście poza granice.
Polak, Norweg czy osoba innej narodowości przestaje być w danym momencie przedstawicielem konkretnej grupy.
Staje się tenorem, sopranem, altem albo basem w jednym chórze.
ROSSINI 2.0 – program
16 października 2026
Przyjazd uczestników i praca projektowa / próby.
17 października 2026
Próby i przygotowanie koncertowe.
godz. 19.00 – koncert
Kościół Matki Bożej Królowej Polski – Arka Pana
ul. Obrońców Krzyża 1
Kraków-Bieńczyce
18 października 2026
godz. 11.45 – koncert
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego
Wola Filipowska
godz. 20.00 – koncert finałowy
Bazylika św. Franciszka z Asyżu
pl. Wszystkich Świętych 5
Kraków
Wstęp na koncerty: wolny, zgodnie z programem przekazanym przez organizatorów.
Jak dołączyć do chóru Rossini 2.0?
Zgłaszać mogą się zarówno osoby indywidualne, jak i całe grupy chóralne.
Formularz po polsku
https://forms.gle/bZyF9YxiHsUp3Zgt6
Registration form – English
https://forms.gle/7iNWrr6feFRNMk7aA
Kontakt
Justyna Dominika Skowronek
Singing Without Borders – Sang over grenser
Polsk-Norsk Norsk-Polsk Kulturforening SAMHOLD
E-mail:
justyna@singingwb.org
Telefon w Norwegii:
+47 458 10 418
Telefon w Polsce:
+48 888 797 929
Strona:
https://singingwb.org
Trzy dni. Jedno dzieło. Wiele głosów.
Można spojrzeć na Rossini 2.0 jak na kolejny koncert muzyki klasycznej.
Ale wtedy umknie to, co w tym projekcie najważniejsze.
Bo tym razem publiczność nie jest jedyną grupą zaproszoną do uczestnictwa.
Zaproszenie skierowane jest także na scenę.
Do ludzi, którzy śpiewają od lat.
Do tych, którzy należą do chóru.
Do tych, którzy kiedyś śpiewali i przestali.
Do Polaków mieszkających w Polsce i za granicą.
Do ludzi innych narodowości.
Do amatorów, którzy być może nigdy wcześniej nie pomyśleliby, że mogą znaleźć się we wspólnym projekcie z profesjonalnymi solistami.
W dniach 16–18 października 2026 roku Kraków i okolice mają stać się miejscem spotkania tych wszystkich głosów.
A łącznikiem będzie muzyka człowieka, który przez większość świata pamiętany jest jako jeden z największych twórców operowych, a pod koniec życia pozostawił po sobie dzieło zupełnie inne – kameralne, duchowe, wymagające i pełne charakterystycznej dla Rossiniego melodii.
„Petite Messe solennelle”.
Tym razem wykonywana jako ROSSINI 2.0 – Śpiewanie bez Granic.
Bo w tym projekcie nie chodzi wyłącznie o to, żeby posłuchać muzyki.
Chodzi również o to, żeby stać się jej częścią.
Założyciel i redaktor naczelny Radia Wataha oraz portalu Wataha.no. Od blisko 20 lat mieszka w Norwegii, gdzie aktywnie działa na rzecz Polonii, łącząc ludzi, instytucje i rzetelne informacje w jednym miejscu.
Steve Joobs (Łukasz Pawłowicz) – Twórca medium, które od 2017 roku bez wsparcia dotacji informuje, pomaga i integruje Polaków w Norwegii – od spraw urzędowych i prawa pracy, po życie codzienne i wydarzenia społeczne.
Znany z bezpośredniego stylu i podejścia „bez ściemy” – stawia na konkret, wiarygodne źródła i realną pomoc. Radio Wataha i Wataha.no to dla niego nie projekt, tylko misja i odpowiedzialność wobec ludzi.
Na co dzień rozwija radio, prowadzi audycje i wywiady oraz tworzy treści, które mają sens i wartość dla Polaków mieszkających za granicą.
