Oszustwa finansowe w Norwegii pochłonęły 438 milionów koron w pierwszej połowie 2026 roku, mimo że skala strat wyraźnie zmniejszyła się w porównaniu z poprzednim półroczem. Szczególnie niepokojące są przypadki, w których przestępcy manipulują ofiarami, aby te same wykonały przelew. Jest jednak również dobra wiadomość: dostawcy usług płatniczych zdołali udaremnić próby oszustw o wartości blisko 1,3 miliarda koron.
🇧🇻 Mini lekcja języka norweskiego (bokmål) pod artykułem
Oszustwa finansowe w Norwegii. 438 milionów koron strat w pierwszym półroczu 2026 roku
W pierwszej połowie 2026 roku łączna wartość oszustw związanych z przelewami bankowymi i płatnościami kartami wyniosła 438 milionów koron norweskich. To o 120 milionów koron mniej niż w drugim półroczu 2025 roku, co oznacza spadek o około 22 procent. Mimo poprawy sytuacji poziom wyłudzeń pozostaje zbliżony do odnotowanego w pierwszej połowie 2025 roku.
Dane opublikowane przez norweski Urząd Nadzoru Finansowego (Finanstilsynet) pokazują, że przestępcy nadal skutecznie wykorzystują różne metody wyłudzania pieniędzy. Szczególną uwagę zwracają oszustwa, w których ofiara sama zatwierdza płatność, przekonana, że wykonuje legalną transakcję.
438 milionów koron – skala oszustw finansowych w Norwegii
Łączna wartość oszustw dokonanych za pomocą przelewów bankowych i kart płatniczych wyniosła w pierwszym półroczu 2026 roku 438 milionów koron.
Największą część tej kwoty stanowiły oszustwa związane z przelewami na rachunki bankowe. Ich wartość osiągnęła 282 miliony koron, co oznacza spadek o 102 miliony koron w porównaniu z drugim półroczem 2025 roku.
Zmniejszyła się również wartość oszustw z wykorzystaniem kart płatniczych. W tym przypadku odnotowano spadek o 19 milionów koron, do poziomu 155 milionów koron.
W porównaniu z drugą połową 2025 roku sytuacja wygląda więc korzystniej. Nie oznacza to jednak, że zagrożenie zostało ograniczone na stałe. Łączna wartość wyłudzeń pozostaje bowiem na poziomie zbliżonym do pierwszej połowy 2025 roku.
Oszuści manipulują ofiarami, aby same wykonywały przelewy
Jednym z najbardziej niepokojących zjawisk są oszustwa, w których przestępca nie dokonuje płatności samodzielnie, lecz nakłania ofiarę do jej wykonania.
W takich przypadkach osoba oszukiwana jest manipulowana w taki sposób, aby samodzielnie zainicjowała przelew lub inną transakcję. Może być przekonana, że rozmawia z pracownikiem banku, przedstawicielem instytucji publicznej albo sprzedawcą.
W rzeczywistości pieniądze trafiają na konto kontrolowane przez oszustów.
W pierwszej połowie 2026 roku wartość tego rodzaju oszustw wyniosła aż 236 milionów koron. To znacząca część wszystkich odnotowanych strat finansowych.
Takie przypadki pokazują, że zagrożenie nie ogranicza się już wyłącznie do kradzieży danych kart płatniczych czy przejmowania dostępu do bankowości internetowej. Coraz większe znaczenie ma również manipulacja psychologiczna i wykorzystywanie zaufania klientów.
Banki i operatorzy płatności udaremnili oszustwa warte 1,3 miliarda koron
Statystyki zawierają również pozytywną informację. Dostawcy usług płatniczych w Norwegii udaremnili w pierwszym półroczu 2026 roku próby oszustw o łącznej wartości blisko 1,3 miliarda koron.
Oznacza to, że systemy zabezpieczeń i działania podejmowane przez instytucje finansowe pozwoliły zatrzymać znaczną liczbę podejrzanych transakcji, zanim pieniądze trafiły do przestępców.
Nie należy jednak utożsamiać wartości udaremnionych prób z rzeczywistymi stratami klientów. Są to dwie odrębne kategorie, które pokazują zarówno skalę zagrożenia, jak i skuteczność działań ochronnych.
Jak norweskie instytucje monitorują oszustwa finansowe?
Zgodnie z rozporządzeniem dotyczącym systemów usług płatniczych (§ 2) instytucje świadczące usługi płatnicze mają obowiązek przekazywania danych o oszustwach do Finanstilsynet co najmniej raz w roku.
Obowiązek ten dotyczy między innymi:
– banków,
– instytucji kredytowych,
– instytucji pieniądza elektronicznego,
– instytucji płatniczych,
– oddziałów takich podmiotów, których siedziby główne znajdują się w innych państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).
Finanstilsynet zdecydował jednak, że raportowanie będzie odbywać się co pół roku. Rozwiązanie to jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi raportowania oszustw wynikającymi ze znowelizowanej dyrektywy w sprawie usług płatniczych PSD2.
Jakie dane obejmują statystyki oszustw?
Instytucje finansowe przekazują informacje dotyczące liczby i wartości oszukańczych transakcji, a także łącznej wartości oraz całkowitej liczby wszystkich transakcji.
Dane są podzielone na trzy główne kategorie geograficzne:
– transakcje realizowane na terenie Norwegii,
– transakcje transgraniczne w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
– transakcje transgraniczne poza obszarem EOG.
Raportowanie uwzględnia również sposób przeprowadzenia oszustwa. Rozróżnia się sytuacje, w których przestępca sam inicjuje lub modyfikuje płatność, oraz przypadki, w których manipuluje płatnikiem, aby ten sam zlecił transakcję.
Dodatkowo instytucje muszą raportować liczbę i wartość prób oszustw, którym udało się zapobiec.
Ważne jest również to, że raportowana wartość oszustw nie zależy od tego, kto ostatecznie poniósł stratę. Uwzględnia się ją niezależnie od tego, czy koszty pokrył klient, dostawca usług płatniczych, czy sprzedawca w przypadku płatności kartą. Dotyczy to również sytuacji, w których instytucji finansowej udało się później odzyskać wyłudzone pieniądze.
Nowy interaktywny system prezentacji danych od 2026 roku
Od 2026 roku Finanstilsynet udostępnia statystyki w nowym, interaktywnym rozwiązaniu Power BI.
Użytkownicy mogą samodzielnie wybierać interesujący ich okres, region i rodzaj płatności. Możliwe jest również przełączanie widoku między liczbą transakcji a ich łączną wartością.
Urząd zaznacza, że dane historyczne mogą nieznacznie różnić się od wcześniej publikowanych zestawień. Wynika to z korekt zgłoszonych danych, aktualizacji metod obliczeniowych oraz stosowanych zasad zaokrąglania.
Takie różnice nie oznaczają jednak zmiany rzeczywistego trendu dotyczącego skali oszustw finansowych.
Mniejsze straty nie oznaczają końca zagrożenia
Najnowsze dane pokazują, że w Norwegii udało się ograniczyć wartość oszustw finansowych w porównaniu z drugą połową 2025 roku. Jednocześnie kwota 438 milionów koron oraz 236 milionów koron wyłudzeń dokonanych poprzez manipulowanie ofiarami wskazują, że problem pozostaje poważny.
Szczególnie istotna jest świadomość, że oszuści nie zawsze muszą włamywać się na konto czy kraść dane karty. Czasami wystarczy, że przekonają człowieka do samodzielnego przekazania pieniędzy.
To pozytywny sygnał
Spadek wartości oszustw o 22 procent to pozytywny sygnał, ale nie powinien usypiać czujności. Szczególnie niebezpieczne są metody oparte na manipulacji, ponieważ nawet najbardziej zaawansowane zabezpieczenia bankowe nie zawsze wystarczą, jeśli klient sam zatwierdzi przelew pod wpływem oszusta. Warto pamiętać o jednej zasadzie: żadna presja czasu ani telefon od rzekomego pracownika banku nie powinny skłaniać nas do pochopnego przekazywania pieniędzy.
🇧🇻 Mini lekcja języka norweskiego (bokmål) pod artykułem
Temat: Oszustwa finansowe i bankowość
1. En svindel – oszustwo, wyłudzenie
🇳🇴 Dette var en alvorlig svindel.
🇵🇱 To było poważne oszustwo.
2. Et beløp – kwota
🇳🇴 Det samlede beløpet var 438 millioner kroner.
🇵🇱 Łączna kwota wyniosła 438 milionów koron.
3. En kontooverføring – przelew bankowy
🇳🇴 Jeg har gjort en kontooverføring.
🇵🇱 Wykonałem przelew bankowy.
4. Å avverge – udaremnić, zapobiec
🇳🇴 Banken klarte å avverge svindelen.
🇵🇱 Bank zdołał udaremnić oszustwo.
5. Å manipulere – manipulować
🇳🇴 Svindleren prøvde å manipulere kunden.
🇵🇱 Oszust próbował manipulować klientem.
6. En betalingstjeneste – usługa płatnicza
🇳🇴 Banken tilbyr sikre betalingstjenester.
🇵🇱 Bank oferuje bezpieczne usługi płatnicze.
Źródło: Finanstilsynet ,Zdjęcie: Wojtek Sobieski
Przeczytaj również: Norweska korona najmocniejsza od 2022 roku! Euro wyraźnie tańsze
Twórca treści na Wataha.no od 2018 roku, doświadczony dziennikarz od blisko 20 lat związany z Norwegią.
Specjalizuje się w opracowywaniu materiałów własnych oraz przekładaniu norweskich informacji na język polski w sposób zrozumiały i rzetelny.
W swojej pracy stawia na niezależność i neutralne podejście do spraw dotyczących Polonii w Norwegii, koncentrując się na faktach i realnych potrzebach czytelników.
