Król Haakon otworzył 171. Storting, rozpoczynając tym samym nową sesję norweskiego parlamentu. Uroczystość zgromadziła w jednym miejscu przedstawicieli trzech władz państwowych – Stortingu, rządu i Sądu Najwyższego. Podczas ceremonii król wygłosił mowę tronową, przedstawiającą plany rządu na nadchodzący okres.
Uroczyste otwarcie 171. Stortingu
Uroczyste otwarcie Stortingu jest wydarzeniem, które oficjalnie rozpoczyna nową sesję parlamentarną w Norwegii. Jest to również zazwyczaj jedyna okazja w ciągu roku, gdy trzy władze państwowe spotykają się w jednym miejscu.
W uroczystości uczestniczą członkowie Stortingu, przedstawiciele rządu oraz Sąd Najwyższy. Ceremonia ma charakter zarówno państwowy, jak i symboliczny, podkreślając funkcjonowanie najważniejszych instytucji norweskiego państwa.
Król Haakon przybył do parlamentu
Król Haakon wraz z księżniczką koronną Ingrid Alexandrą przejechał w uroczystej kolumnie z Pałacu Królewskiego do siedziby Stortingu. Parze królewskiej towarzyszyła eskorta motocyklowa Sił Zbrojnych.
Po przybyciu do parlamentu król i księżniczka koronna zostali powitani przez siedmioosobową delegację wybranych przedstawicieli Stortingu.
Siedmiu parlamentarzystów towarzyszyło królowi i jego orszakowi przez cały czas pobytu w budynku parlamentu.
Mowa tronowa i plany rządu
Jednym z najważniejszych elementów ceremonii była mowa tronowa, którą król Haakon wygłosił w obecności parlamentarzystów. W czasie przemówienia posłowie stali.
Mowa przedstawia plany rządu na nadchodzący okres. Choć wygłasza ją monarcha, przemówienie jest przygotowywane w imieniu rządu.
Podkreśla to również tradycyjny moment ceremonii: to premier przekazuje królowi tekst mowy tronowej w sali obrad Stortingu.
„Stan państwa” – kolejny ważny element ceremonii
Po mowie tronowej przedstawiana jest „beretningen om rikets tilstand”, czyli sprawozdanie dotyczące stanu państwa.
W Norwegii istnieje niepisana tradycja, zgodnie z którą przemówienie to wygłasza najmłodszy członek rządu.
W tym roku zadanie to przypadło minister transportu i komunikacji Kamzy Gunaratnam.
W przeciwieństwie do mowy tronowej, która jest wygłaszana w języku bokmål, sprawozdanie dotyczące stanu państwa przedstawiane jest w nynorsk. Ta tradycja sięga 1932 roku.
Tradycja, która łączy norweskie instytucje
Uroczyste otwarcie Stortingu jest jednym z najważniejszych wydarzeń w norweskim kalendarzu politycznym. Łączy elementy konstytucyjnej tradycji, ceremoniału państwowego oraz rozpoczęcia kolejnego etapu pracy parlamentu.
Tegoroczna ceremonia 171. Stortingu zachowała najważniejsze elementy tego wieloletniego zwyczaju – od przejazdu pary królewskiej, przez mowę tronową, aż po przedstawienie informacji o stanie państwa.
Wieloletnie tradycje
Uroczyste otwarcie Stortingu pokazuje, jak silnie norweski system polityczny łączy współczesne funkcjonowanie państwa z wieloletnimi tradycjami. Szczególnie interesujące jest zachowanie odrębnych tradycji językowych – mowa dotycząca stanu państwa jest nadal wygłaszana w nynorsk, zgodnie ze zwyczajem sięgającym 1932 roku.
🇳🇴 Mini lekcja norweskiego – słownictwo z artykułu
1. en høytidelig åpning – uroczyste otwarcie
🇳🇴 Den høytidelige åpningen markerer starten på en ny sesjon.
🇵🇱 Uroczyste otwarcie oznacza początek nowej sesji.
2. en sesjon – sesja
🇳🇴 Stortinget starter en ny sesjon.
🇵🇱 Storting rozpoczyna nową sesję.
3. en trontale – mowa tronowa
🇳🇴 Kongen leste trontalen i stortingssalen.
🇵🇱 Król odczytał mowę tronową w sali Stortingu.
4. en regjering – rząd
🇳🇴 Regjeringen presenterer planene for den kommende perioden.
🇵🇱 Rząd przedstawia plany na nadchodzący okres.
5. en representant – przedstawiciel, deputowany
🇳🇴 Syv stortingsrepresentanter ønsket Kongen velkommen.
🇵🇱 Siedmiu przedstawicieli Stortingu powitało króla.
Źródło: Kongehuset, Zdjęcie: Ola Vatn, Det kongelige hoff
Przeczytaj również: Stopa procentowa w Norwegii wzrosła do 4,50 proc. Co dalej? 5 ważnych informacji po decyzji
Twórca treści na Wataha.no od 2018 roku, doświadczony dziennikarz od blisko 20 lat związany z Norwegią.
Specjalizuje się w opracowywaniu materiałów własnych oraz przekładaniu norweskich informacji na język polski w sposób zrozumiały i rzetelny.
W swojej pracy stawia na niezależność i neutralne podejście do spraw dotyczących Polonii w Norwegii, koncentrując się na faktach i realnych potrzebach czytelników.
