Coraz mniej młodych imigrantów w Norwegii pozostaje poza rynkiem pracy i systemem edukacji. Najnowsze dane norweskiego urzędu statystycznego SSB pokazują, że w ciągu dziesięciu lat odsetek osób w wieku 20–39 lat, które nie pracują i nie uczestniczą w edukacji, spadł z 32 do 26 proc. Nie oznacza to jednak, że problem został rozwiązany – szczególnie widoczne pozostają różnice między kobietami i mężczyznami, osobami urodzonymi w Norwegii oraz tymi, którzy przyjechali do kraju jako imigranci.
🇧🇻 Mini lekcja języka norweskiego (bokmål) pod artykułem
Coraz mniej młodych imigrantów pozostaje poza pracą i edukacją
W Norwegii systematycznie zmniejsza się liczba młodych osób z doświadczeniem migracyjnym, które nie pracują ani nie uczestniczą w edukacji. Z najnowszej analizy norweskiego urzędu statystycznego SSB wynika, że w 2015 roku problem ten dotyczył 32 proc. imigrantów w wieku 20–39 lat. W 2025 roku odsetek ten wynosił już 26 proc.
W Norwegii systematycznie zmniejsza się liczba młodych osób z doświadczeniem migracyjnym, które nie pracują ani nie uczestniczą w edukacji. Z najnowszej analizy norweskiego urzędu statystycznego SSB wynika, że w 2015 roku problem ten dotyczył 32 proc. imigrantów w wieku 20–39 lat. W 2025 roku odsetek ten wynosił już 26 proc.
Spadek jest wyraźniejszy niż w pozostałej części społeczeństwa w tej samej grupie wiekowej. Nie oznacza to jednak, że wszystkie grupy imigrantów mają podobne możliwości wejścia na rynek pracy. Dane pokazują znaczące różnice zależne od wykształcenia, kraju pochodzenia, płci oraz wieku, w którym dana osoba przyjechała do Norwegii.
Analiza obejmuje trzy grupy: imigrantów przybyłych z Europy Wschodniej spoza UE, Azji, Afryki oraz Ameryki Łacińskiej i Karaibów, osoby urodzone w Norwegii, których rodzice wyemigrowali z tych regionów, a także osoby bez pochodzenia migracyjnego. Zestawienie obejmuje lata 2015–2025.
Osoby urodzone w Norwegii mają znacznie lepszą sytuację
Jednym z najważniejszych wniosków z raportu jest wyraźna różnica między osobami, które same wyemigrowały do Norwegii, a tymi, które urodziły się już w tym kraju w rodzinach imigranckich.
W 2025 roku poza pracą i edukacją pozostawało 16,8 proc. osób urodzonych w Norwegii, których rodzice byli imigrantami. Wśród osób bez pochodzenia migracyjnego wskaźnik wynosił 11,7 proc.
Oznacza to, że osoby urodzone w Norwegii i wychowane w norweskim systemie edukacji są znacznie bliżej poziomu aktywności zawodowej pozostałej części społeczeństwa niż osoby, które same przyjechały do kraju.
Różnica między osobami bez pochodzenia migracyjnego a osobami urodzonymi w Norwegii w rodzinach imigranckich wynosiła 5 punktów procentowych. W przypadku imigrantów, którzy sami przyjechali do Norwegii, było to już 14,7 punktu procentowego.
Warto podkreślić, że w obu przypadkach różnice były większe dziesięć lat wcześniej. W 2015 roku wynosiły odpowiednio 7 i 19 punktów procentowych.
Wykształcenie ważniejsze niż samo pochodzenie
Dane SSB pokazują, że jednym z najważniejszych czynników wpływających na sytuację zawodową młodych ludzi jest poziom wykształcenia. Samo pochodzenie migracyjne nie wyjaśnia w pełni różnic w aktywności zawodowej.
Największe ryzyko pozostawania poza rynkiem pracy i edukacją dotyczy osób, które ukończyły wyłącznie szkołę podstawową. W tej grupie różnice między osobami z różnych środowisk migracyjnych są stosunkowo niewielkie.
Sytuacja wygląda znacznie lepiej wśród osób, które ukończyły szkołę średnią lub zdobyły wyższe wykształcenie. Szczególnie istotne jest ukończenie szkoły średniej – niezależnie od tego, czy dana osoba ma norweskie, czy imigranckie pochodzenie.
Analiza wskazuje, że zarówno imigranci, jak i osoby urodzone w Norwegii w rodzinach imigranckich, którzy ukończyli szkołę średnią, znacznie rzadziej pozostają poza pracą i edukacją niż osoby bez pochodzenia migracyjnego, które mają jedynie wykształcenie podstawowe.
Istotne znaczenie ma również miejsce zdobycia wykształcenia. Imigranci, którzy ukończyli naukę w Norwegii, mają wyraźnie lepszą sytuację niż osoby, które zdobyły wykształcenie w kraju pochodzenia.
Ukraińscy uchodźcy wpływają na statystyki zatrudnienia
Szczególnie interesujące są dane dotyczące imigrantów z Europy Wschodniej spoza UE. To jedyna analizowana grupa regionalna, w której w latach 2015–2025 odnotowano wzrost odsetka osób pozostających poza pracą i edukacją.
Wzrost wyniósł 4,5 punktu procentowego. SSB wskazuje, że główną przyczyną jest duży napływ uchodźców z Ukrainy po rozpoczęciu przez Rosję pełnoskalowej inwazji w 2022 roku.
W 2025 roku Ukraińcy stanowili niemal 57 proc. imigrantów zaliczanych do analizowanej grupy Europy Wschodniej. Aż 61 proc. osób w tej grupie przebywało w Norwegii krócej niż cztery lata.
Wśród ukraińskich uchodźców odsetek osób pozostających poza pracą i edukacją wynosił w 2025 roku 37 proc.
Nie oznacza to jednak braku kwalifikacji. Wśród ukraińskich imigrantów aż 57,6 proc. miało wyższe wykształcenie, zdobyte przede wszystkim w kraju pochodzenia.
Nie oznacza to jednak braku kwalifikacji. Wśród ukraińskich imigrantów aż 57,6 proc. miało wyższe wykształcenie, zdobyte przede wszystkim w kraju pochodzenia.
To pokazuje, że posiadanie dyplomu nie zawsze oznacza możliwość szybkiego znalezienia zatrudnienia. Znaczenie mają również znajomość języka norweskiego, czas pobytu w kraju, proces uznawania kwalifikacji oraz możliwość dostosowania doświadczenia zawodowego do wymagań norweskiego rynku pracy.
Kobiety z doświadczeniem migracyjnym częściej pozostają poza rynkiem pracy
Jednym z najbardziej niepokojących elementów raportu są różnice między kobietami i mężczyznami.
Wśród osób bez pochodzenia migracyjnego różnice w odsetku pozostających poza pracą i edukacją są niewielkie. Podobnie wygląda sytuacja wśród osób urodzonych w Norwegii, których rodzice są imigrantami, choć w tej grupie kobiety wypadają nieco lepiej od mężczyzn.
Inaczej jest wśród samych imigrantów.
W 2025 roku poza pracą i edukacją pozostawało 29,1 proc. kobiet z doświadczeniem migracyjnym, podczas gdy wśród mężczyzn wskaźnik wynosił 23,7 proc. Różnica wynosiła zatem 5,4 punktu procentowego.
Co istotne, w latach 2015–2025 sytuacja kobiet poprawiła się najbardziej. Odsetek kobiet pozostających poza pracą i edukacją zmniejszył się o niemal 9 punktów procentowych. Wśród mężczyzn spadek wyniósł około 4 punkty procentowe.
Mimo poprawy kobiety nadal częściej napotykają trudności w wejściu na rynek pracy.
Ponad 12 proc. imigrantów ma nieznany status zawodowy
Raport zwraca również uwagę na strukturę osób pozostających poza rynkiem pracy i edukacją.
Wśród imigrantów 6 proc. stanowili zarejestrowani poszukujący pracy. W grupie osób urodzonych w Norwegii z rodzicami imigrantami odsetek ten wynosił 3,2 proc., natomiast wśród osób bez pochodzenia migracyjnego zaledwie 1,4 proc.
Inaczej rozkłada się udział osób pobierających świadczenia związane ze stanem zdrowia. W tej kategorii najwyższy odsetek odnotowano wśród osób bez pochodzenia migracyjnego – 7 proc. Wśród osób urodzonych w Norwegii z rodzicami imigrantami było to 6,4 proc., a wśród samych imigrantów 4,4 proc.
Inaczej rozkłada się udział osób pobierających świadczenia związane ze stanem zdrowia. W tej kategorii najwyższy odsetek odnotowano wśród osób bez pochodzenia migracyjnego – 7 proc. Wśród osób urodzonych w Norwegii z rodzicami imigrantami było to 6,4 proc., a wśród samych imigrantów 4,4 proc.
Chodzi przede wszystkim o świadczenia z tytułu niezdolności do pracy (uføretrygd) oraz zasiłki związane z oceną zdolności do pracy (arbeidsavklaringspenger).
Wśród imigrantów szczególnie duży jest natomiast udział osób zaklasyfikowanych jako mające nieznany status. W 2025 roku wynosił on 12,5 proc. To niemal połowa wszystkich osób pozostających poza pracą i edukacją w tej grupie.
SSB wskazuje również na większy udział innych świadczeń, wśród których najczęściej występuje pomoc społeczna (sosialhjelp).
Pochodzenie z Azji i Afryki – różnice w aktywności zawodowej
Analiza pokazuje również istotne różnice między poszczególnymi regionami świata.
Wśród osób urodzonych w Norwegii, których rodzice są imigrantami, aż 67 proc. ma azjatyckie pochodzenie. Największe grupy narodowościowe stanowią osoby z rodzin pochodzących z Pakistanu, Wietnamu, Sri Lanki i Turcji.
Wśród samych imigrantów również dominuje pochodzenie azjatyckie, które stanowi 48,7 proc. tej populacji. Kolejną dużą grupą są osoby pochodzące z Europy Wschodniej.
W latach 2015–2025 największą poprawę odnotowano wśród imigrantów z Afryki – odsetek osób pozostających poza pracą i edukacją zmniejszył się o 10 punktów procentowych. W przypadku imigrantów z Azji spadek wyniósł 8 punktów procentowych.
Wśród osób urodzonych w Norwegii z rodzicami imigrantami największa poprawa nastąpiła w grupie o pochodzeniu latynoamerykańskim – o 5,8 punktu procentowego. W grupie azjatyckiej spadek wyniósł 4,6 punktu procentowego.
Największe różnice między imigrantami a osobami urodzonymi w Norwegii występują w grupie pochodzącej z Europy Wschodniej spoza UE. Wśród samych imigrantów odsetek pozostających poza pracą i edukacją wynosił 30,6 proc., podczas gdy wśród osób urodzonych w Norwegii z rodzin imigranckich było to 15,2 proc.
Szczególnie trudna sytuacja kobiet z Pakistanu
Dane dotyczące poszczególnych narodowości pokazują, że różnice między kobietami i mężczyznami mogą być znacznie większe niż wynikałoby to z ogólnych statystyk.
Najwyższy odsetek osób pozostających poza pracą i edukacją wśród kobiet-imigrantek odnotowano w grupie pochodzącej z Pakistanu. Wynosił on ponad 42 proc. i był aż o 26 punktów procentowych wyższy niż wśród mężczyzn z tego samego kraju.
Wysokie wskaźniki odnotowano również wśród kobiet pochodzących z Somalii i Syrii. W obu przypadkach ponad 36 proc. pozostawało poza pracą i edukacją.
W przypadku mężczyzn-imigrantów najwyższy wskaźnik odnotowano wśród Ukraińców – 38,7 proc. Kobiety z Ukrainy miały wynik niższy o około 3 punkty procentowe.
Na drugim biegunie znajdują się osoby pochodzące z Filipin. To właśnie w tej grupie odnotowano najniższy odsetek pozostających poza pracą i edukacją wśród imigrantów: 12 proc. wśród mężczyzn i 17,4 proc. wśród kobiet.
Mężczyźni z afrykańskimi korzeniami – szczególny przypadek
Ciekawym wyjątkiem w raporcie są mężczyźni urodzeni w Norwegii, których rodzice pochodzą z Afryki.
W tej grupie odsetek osób pozostających poza pracą i edukacją był aż o 9,4 punktu procentowego wyższy wśród mężczyzn niż kobiet.
Szczególnie widoczna jest sytuacja osób pochodzenia somalijskiego. Wśród mężczyzn z tej grupy wskaźnik wynosił 32,5 proc., natomiast wśród kobiet 19 proc.
Różnic tych nie można jednak wyjaśnić wyłącznie poziomem wykształcenia. Mężczyźni z afrykańskimi korzeniami, urodzeni w Norwegii, znacznie częściej mieli jedynie wykształcenie podstawowe – 34,5 proc. w porównaniu z 18 proc. kobiet.
Co ciekawe, wśród samych imigrantów sytuacja wygląda odwrotnie. We wszystkich analizowanych grupach regionalnych kobiety częściej niż mężczyźni pozostawały poza pracą i edukacją, z wyjątkiem Europy Wschodniej, gdzie wskaźniki były takie same dla obu płci.
Edukacja i integracja nadal największym wyzwaniem
Dane norweskiego urzędu statystycznego pokazują, że w ciągu ostatnich dziesięciu lat sytuacja młodych imigrantów wyraźnie się poprawiła. Coraz więcej osób podejmuje pracę, a rosnący poziom wykształcenia sprzyja aktywności zawodowej.
Jednocześnie raport pokazuje, że samo znalezienie się w norweskim systemie edukacji od najmłodszych lat może mieć istotne znaczenie dla późniejszego funkcjonowania na rynku pracy. Osoby urodzone w Norwegii w rodzinach imigranckich mają pod tym względem wyraźną przewagę nad tymi, którzy przyjechali do kraju już jako dorośli.
Nie można jednak sprowadzać problemu do samego pochodzenia. Wykształcenie, znajomość języka, długość pobytu w Norwegii oraz możliwość wykorzystania zdobytych wcześniej kwalifikacji mają ogromne znaczenie.
Wyniki wskazują, że skuteczna integracja wymaga nie tylko dostępu do edukacji, ale również realnych możliwości wejścia na rynek pracy. Szczególnej uwagi wymagają kobiety-imigrantki oraz osoby z wyższym wykształceniem zdobytym poza Norwegią, które mimo posiadanych kwalifikacji nie zawsze mogą szybko znaleźć zatrudnienie.
Wykształcenie może mieć większe znaczenie
Dane SSB pokazują, że integracja zawodowa w Norwegii przynosi wymierne rezultaty, ale wciąż nie przebiega jednakowo dla wszystkich. Szczególnie istotny jest fakt, że wykształcenie może mieć większe znaczenie dla aktywności zawodowej niż samo pochodzenie. To ważny sygnał zarówno dla instytucji odpowiedzialnych za integrację, jak i dla osób planujących swoją przyszłość w Norwegii.
🇧🇻 Mini lekcja języka norweskiego (bokmål):
Temat: Praca, edukacja i integracja w Norwegii
1. arbeidsmarked – rynek pracy
🇳🇴 Flere innvandrere kommer inn på arbeidsmarkedet.
🇵🇱 Coraz więcej imigrantów wchodzi na rynek pracy.
2. utdanning – wykształcenie, edukacja
🇳🇴 Utdanning er viktig for å få jobb.
🇵🇱 Wykształcenie jest ważne, aby znaleźć pracę.
3. innvandrer – imigrant
🇳🇴 Mange innvandrere ønsker å jobbe i Norge.
🇵🇱 Wielu imigrantów chce pracować w Norwegii.
4. utenforskap – wykluczenie, pozostawanie poza społeczeństwem lub rynkiem pracy
🇳🇴 Utdanning kan bidra til å redusere utenforskap.
🇵🇱 Edukacja może przyczynić się do ograniczenia wykluczenia.
5. arbeidssøker – osoba poszukująca pracy
🇳🇴 Flere arbeidssøkere får hjelp til å finne jobb.
🇵🇱 Więcej osób poszukujących pracy otrzymuje pomoc w znalezieniu zatrudnienia.
Źródło: SSB , Zdjęcie: pixabay
Przeczytaj również: Dlaczego młodzi dorośli w Norwegii są coraz mniej zadowoleni z życia? Niepokojące wyniki najnowszego badania
Założyciel i redaktor naczelny Radia Wataha oraz portalu Wataha.no. Od blisko 20 lat mieszka w Norwegii, gdzie aktywnie działa na rzecz Polonii, łącząc ludzi, instytucje i rzetelne informacje w jednym miejscu.
Steve Joobs (Łukasz Pawłowicz) – Twórca medium, które od 2017 roku bez wsparcia dotacji informuje, pomaga i integruje Polaków w Norwegii – od spraw urzędowych i prawa pracy, po życie codzienne i wydarzenia społeczne.
Znany z bezpośredniego stylu i podejścia „bez ściemy” – stawia na konkret, wiarygodne źródła i realną pomoc. Radio Wataha i Wataha.no to dla niego nie projekt, tylko misja i odpowiedzialność wobec ludzi.
Na co dzień rozwija radio, prowadzi audycje i wywiady oraz tworzy treści, które mają sens i wartość dla Polaków mieszkających za granicą.
